دلنوشته هاي يک مشک ....

(شادي روح حاج محمدرضا آقاسي صلوات)

باز اين دلم هواي ميخانه کرده ساقي                  ياد حرم دلم رو ديوانه کرده ساقي

آقا سلام ‍؛

خيلي دلم واست تنگ شده بود (داشتم مي مردم) اما خدا رو شکر هر چي به عيد نزديک تر مي شيم دلم آروم مي شه اما شور ميزنه

ميدوني چرا؟؟؟

مي ترسم يه وقت تا اون موقع يه کاري کنم که ديگه راهم ندي ...

         وااااااااي ..........

خدا نکنه....(ايشاالله که اين جوري نمي شه)

خدا کنه زودتر عيد بياد... تا يه بار ديگه بريم توي       بغل        خدا..

آقا شب و روز، خواب و بيداري همش توي حرمم....

مي گن وقتي يه نفر قصد زيارت مي کنه از همون موقع زائر حساب مي شه..

حالا من يه سوال دارم!!!

من يه عده اي رو مي شناسم که هر لحظه قصد زيارت دارن . اينا هميشه زائرن؟؟؟؟؟!!!!!!

اميدوارم که کمال استفاده را از اين ايام برده و خود را از عاشقان حسين قرار داده باشيد

ان شاءالله که در خيمه ي اباعبدالله جاي گرفته باشيد

اما يادمان باشد که صرفا عزاداري تنها نداشته باشيم . بدانيم براي چه کسي و چرا عزاداري مي کنيم؟

هر وقت فهميديم که چرا عزاداري مي کنيم آنوقت عزاداري و حسيني بودن معني پيدا مي کند.

امام حسين همه ي خانواده ي خود را به کربلا برد چرا؟

چرا زينب اسير شد؟

چرا امام سجاد مريض بود؟

چرا امام حسين با خون خود جنگيد؟

چرا در آستانه ي شهادت صورت مبارک خود را به خون آغشته کرد؟

چرا شب تاسوعا از دشمن طلب مهلت کرد؟

و در آخر چرا قيام کرد و براي چه کسي قيام کرد و چه مي خواست بگويد؟

اول بايد جواب اينگونه سؤالات را پيدا کنيم بعد به سينه ي خود بزنيم و بگوييم يا حسين...

اگر پيام عاشورا را درک نکنيم عزاداري ها خيلي به درد نمي خورد چون حسن فعلي بايد همراه حسن فاعلي باشد و بالعکس هر کدام به تنهايي بي فايده است .

بزرگي هميشه مي گفت :براي چه و براي که؟ هر وقت جواب اين دو سوال را پيدا کرديم و حل وبحث کرديم آنوقت عزاداري و نهضت حسيني را درک مي کنيم.

آي مردم بدانيد محرم و عاشورا و کربلا و...   همگي نيازمند نگاه توحيدي است تا بدانيم چرا حسين قيام کرد؟

با آرزوي قبولي همه ي طاعات و عبادات

                                                           التماس دعا

باز هنگامه ي وفاست ...

چه ميخواهي کني اين بار با دل زار ما...

اي مشک اگر عباس نيست ، عباس‏ها که هستند ...

اي مشک وقت است که باز آيي ...

وقت است که دل زنگار گرفته ي ما را تصلي دهي...

مجنونها منتظرند ...

من هم نيز ...

پس بيا ...

اين بار با وفاتر ...

و اين بار تو را سوگند ميدهم ...

به آبروي ابوالفضل ...

به دستان بريده ي عباس ....

به عرق شرم نشسته بر پيشاني سقا ...

دلم را چنان پاک کن که ديگر کسي نتواند بر آن زنگار بندد .....

اي مشک .....